گاهی اونقدر جلوی اینه میمونم تا این که حس میکنم دیگه اونی که اون تو هست من نیستم اون چیزی که پشت ایینه است جهان ما نیست یه دنیای دیگه .... یکی که اومده تا منو ببینه . گاهی کلی میمونم تا اینکه شاید یه کاری کنه یه حرکت کوچیک که بفهمم درسته یا اینکه شاید بهم چیزی بخواد بگه یا اصلا خسته شه و بره و ن بتونم گوشه ای از دنیاشو برای اولین بار ببینم ........بعضی مواقع خیلی روش دقیق میشم .. به خطوط صورتش به حالت موهاش به حالت دهنش و چشماش ، کی میتونه کاملا باور داشته باشه اونی که داره تماشاش میکنه خودشه ؟ حتی موقع باز تاب نور هم یه سری پرتو ها برنمیگردن میدونم که شاید مسخره و یا شاید بچگانه باشه ولی وقتی تصویری که میبینیم تماما خودمون نیستیم پس کسی که از تو اینه به ما نگاه میکنه کیه ؟ چرا مثل چشمای واقعی نمیشه حسی از توشون دریافت کرد ؟ چرا انقدر سرده ؟......................و چرا گاهی به دیدنم میاد زمانی که بهش نیاز دارم؟چرا به دیدنش میرم زمانی که بهم نیاز داره؟
22:52 یکشنبه دوازدهم شهریور ۱۳۹۶ Helia
زیبایی شناسی با ذکر سبک لطفا ......ما را در سایت زیبایی شناسی با ذکر سبک لطفا ... دنبال میکنید
برچسب: دیدنم, نویسنده: بازدید: 22